X
تبلیغات
درسجین کهن - تاريخي وگردشگري
  
   

برای دانلود کتاب الکترونیکی بهشت گم شده من اینجا کلیک کنید.

 BEHESHTE__GOM__SHODEYE__MAN.pdf-دانلود

ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در یکشنبه بیست و دوم اسفند 1389 و ساعت 20:21 |

                           

   به نام خداوند يكتا


    نام كتاب: هشت بهشت نويسنده:محمد كاظم بهادري(دودانگه) با تشکرازاهالیمحترم روستای باستانی درسجین که مارادراین مسیر یاری نمودند  با یاری خداوند متعال ومسائدت اهالی محترم روستای باستانی وگردشگری درسجین موفق شدیم صدو شصت صفحه درمورد تاریخچه جقرافیا وآداب ورسوم ومهمتر ازهمه زبان شیرین پارسی که شما مردم فهیم توانستید آن راحفظ کنید  بنویسم اینجانب حدود دوالی سه سال مطالب را چه بصورت مکتوب ویا درحافظه جمع آوری نموده یا باافرادی درزمینه تاریخ وآداب وروسوم مشورت نموده ازهرفصل ازسال تصویر برداری نموده. ودرکل جمع نمودن مطالب وعکس وهمکاری نمودن تعدادی ازآشنایان توانستیم این مطالب خوب وجذاب را برای ماندگاری تاریخ بنویسیم امید است که خوانندگان عزیزانتقادات وپیشنهادات خود رابه ما عرضه دارند که اگر انشاالله درآینده توانستیم جلد دوم این کتاب رابطورحرفه ای نگارش کنیم ووطن خودمان راکه ازتاریخ تمدن باستان همراه است یاری کنیم وسهمی درعلم تاریخ وکتاب خوانی وکتاب نویسی داشته باشیم باید بگویم که اینجانب کتابهای زیادی درمورد تاریخ ایران وتاریخ شهر ابهر رامطالعه نمودم و توانستم حدودی ازتاریخ وآداب رسوم این منطقه راخلاصه کنم اما اگرهمکاری فراوان دراین زمینه باشد میتوانیم خیلی ازمطالب را که گفته نشده ویاازقلم افتاده را روی کاغذ آوریم وبرای آیندگان هدیه کنیم . با آرزوی موفقیت برای اهالی محترم وفهیم روستای باستانی وگردشگری درسجین.امیدوارم که دین خود رانسبت به زحمات آنان ادا کرده باشم.

کتاب هشت بهشت نمونه بارزی است ازکتابهای خوب وماندنی تاریخ که زحمات آداب ورسوم سنن وسنتها وترجمه زبان، وبه تصویر کشیدن محل زندگی وسختیهای گذشته ها رابا بانبود امکانات به ما تذکرمي دهد. اما مبارزه باهرنوع ناملایمات ودست وپنجه نرم کردن با مشکلات روزگار یکی ازاهداف آنها بوده وهمیشه هم درتاریخ پیروز خواهند ماند یاد وخاطرات گذشتگانمان بخیرودرود برهمه آنها.                                                                                                                             

مقدمه


اینجانب محمد کاظم بهادری (دودانگه) فرزند علی در سال 1351/11/20 ه.ش صادره از ابهر در روستای فارس نشین پارس درسجين خانواده ای که اعتقاد به خدا و پیامبر و آلش دارد به د نیا آمده و تا سن 19 سالگی درروستا حضورداشتم وكلييه اطلا عات  این آبادی را در جریان هستم ودر سال 1370 به استخدام ارتش جمهوری اسلامی فائق آمده ودر سال1388/5/19 به فکر نوشتن کتابی در مورد وطن عزیزخودم همان روستای پارسی باستان افتاده واز مشکلات و سختیها و سنتهای این مردم زحمت کش بگویم هم چنین مهمتر از همه این زبان پارسی است که کم کم جای خود را به زبان فارسی جدید داده و اصل دارد فراموش می شود بنابراین سعی می کنم با کمک خداوند و دوستان و آشنایان کتابی تاریخی و در خور شأن این روستا نوشته وهم بلندآوازهای این زبان این آبادی و سنن و سنتهارا پرورش داده واز فراموشی جلوگیری کرده باشم و انتظار از وزارت ارشاد و سازمان گردشگری هست که اینجانب رادر این مسیر کمک و یاری رسانند در این روستا با توجه به  قسمتها ی قدیمی بازمانده سردرهای طاقی قوسی و هشتی و هم چنین دژهاي استوار مسجدقدیمی ومحل زندگي خانهاي قديم از زمانهای بسیار دور که ممکن است صدها سال قدمت داشته باشد هنوز پا بر جاست و نشانگر قدمت دیرینه این آبادی می باشد هم چنین گویش لحجه فارسی پارسی نگهداری شده وباید از آن  نگهداری کرده و پرورش دهیم نگهداری این آبادی و لحجه آن از طریق نوشتن کتاب مجلات و عکس برداری از آثار قدیم و عوارض طبیعی این منطقه و هم چنین بازسازی اماکن قدیمی و مرمت آن مي باشد. 0لازم به ذكراست كه اين آبادي باتوجه به داشتن هشت قلعه كه هردروازه آن به باغ يا منطقه سرسبزي بازمي شده و سرسبزيهاي فراوان وجازبه هاي طبيعي زيبا مثل رودخانه جنگل وكوهاي بلند وزيبا ميوههاي رنگارنگ بهشتي ازجمله انگور نام هشت بهشت راپيشنهاد مي كنم. مطلب ديگراينكه جديداسازمان گردشگري جهان اعلام نموده كه حدود 700زبان دنيادرحال ا نقراض است 0 لازم به ذکر است که روستای گردشگری وبازسازی شده درایران عزیز حدود چهارآبادی می باشد كه به ذكرنام وعكس آنها اكتفا مي كنيم و حدود 120روستا دركشور در طرح بازسازي قرار گرفته كه تعداد چهار روستا مربوط به استان زنجان مي باشد.


1.روستاي ابيانه در استان اصفهان كاشان

2.روستاي ميمند در كرمان

3. روستای کندوان درآزربایجان شرقی اسكو

4. روستای درسجین دراستان زنجان ابهر


زبان فارسي وآيين ايران عزيز


راپاس ميداريم



ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در سه شنبه نهم آذر 1389 و ساعت 21:59 |

سلاح بوم رنگ ايراني

بوم رنگ محلي ايراني مختص بعضي مادر بزرگهاي بسيار مهربان در قديم بود براي اينكه توان دويدن وگرفتن بچه هاي شلوغ خودشان را نداشتند مجبور بودند براي تخليه عصبانيت خود از اين سلاح سازماني استفاده كنند البته كار هركسي نبود كه نشانه درستي بگيره .طرز كار به اين صورت بود كه نشانه گيري صريع پرتاب به روش مخصوص از هر فاصله اي با حد اكثر توان به هركجاي نفر كه مي خواستند بي برو برگرداسابت نموده ونفر را متوقف مي كرد.نفر خاطي فقط كمي احساس سر گيجه ويا درد در يك قسمت از بدن مي كرد و درست مي شد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در یکشنبه بیست و چهارم فروردین 1393 و ساعت 17:8 |

فيلم بزرگترين امپراتور جهان كورش بزرگ


فيلم بي نظير كورش بزرگ توسط جعفر جوزاني وتهيه كننده علي معلم  

دراينده نزديك

+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در چهارشنبه بیستم فروردین 1393 و ساعت 21:46 |
با عرض سلام وادب خدمت مردمان خوب وفهيم روستاي تاريخي درسجين كهن

با كمال ادب واحترام ازمسئولين روستا بزرگان شوراي محترم ودهدار تقاضا داريم مدرسه تاريخي وفرهنگ وادب ما بچه هاي ديروز را كه توسط دستان نانجيب تخريب شده و ويران گشته بازسازي واحياء نمايند وبه موزه فرهنگ روستا تبدديل كنندمطمئن باشيد تعدادي خير وجود دارند كه مقداري كتاب ويا اشياء كه مربوط به گذشته باشد به موزه اهدا نمايند و ورودي روستاي  را جلوه فرهنگي ونماد تاريخي خواهد بخشيد با كمال تشكر دوستار وطن و فرهنگ ولايات زيباي خودم.

مدرسه زيبا ودلگشاي ما بچه هاي ديروز .ما همه با خاطرات زنده ايم

مدرسه تخريب شده امروز .وتخريب خاطراتمان

+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در جمعه پانزدهم فروردین 1393 و ساعت 13:23 |

سيزده بدر درسجين كهن 93فعلا بدون شرح




ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در پنجشنبه چهاردهم فروردین 1393 و ساعت 16:27 |

دانستنيهاي سير وسفر

ديدو بازديد عيد نوروز باستاني در روستاي تاريخي فارسي زبان درسجين كهن

قل سيروافي الارض فانظروا كيف كان عاقبه المجرمين (سوره مباركه نمل آيه69)

بگو:درزمين سير كنيد تابنگريد عاقبت كار بدكاران به كجا كشيد( وچگونه حلاك شدن)

سخن گوهربار پيامبر اكرم در مورد سفر(مسافرت كنيد تا سالم باشيد)

گردشگربه كسي گفته مي شودكه  حداقل بيشتر از 24 ساعت وكمترازيك سال رادر خارج ازمحيط زندگي خود دريك اقامتگاه خصوصي يا عمومي براي تفريح تجارت وديگرهدفها ي سفر اقامت نمايد.

عيد نوروزباستاني امسال مصادف با ايام فاطميه بود كه ضمن عرض تسليت به مسلمانان جهان گوشه اي ازسنت حسنه صله رحم كه ازسفارشات خداوند متعال وائمه معصومين دراعياد وساير روزها مخصوصا امرواجب سر زدن واحترام به پدر ومادر وهمچنين بزرگان ومستمندان وغيره مي باشد كه ايرانيان از دير باز مخصوصا عيد نوروز اين امر حسنه را به خوبي انجام مي دهند .اين امر در روستاي باستاني وتوريستي ما همچنان با قدرت تمام ادامه داشته كه گوشه اي از ديد وبازديدها در كوچه وخيابان اين آبادي ومنزل بزرگان وفاميل را به تصوير كشيده ايم كه انشاالله امسال سال خوب با بركت وپرنعمت را براي ميهن عزيز ومردمان بزرگ و بندگان خوبش داشته باشيم.سال نو مبارك باد صد سال به از اين سالها فصل بهارتان كه مساويست با زنده شدن طبيعت مبارك باد.




ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در پنجشنبه هفتم فروردین 1393 و ساعت 13:15 |

نگاهی به ریشهٔ اصلی جشن سیزده بدر

و روز طبیعت (سینزده بدر) سنت ایرانیان باستان به مناسبت پیروزی ایزد باران بر دیو خشکسالی اَپوش می‌باشد. و از قبل از اشو زرتشت (۱۸۰۰ قبل از میلاد) مرسوم بوده، چنانچه در کتاب "از نوروز تا نوروز" پژوهش و نگارش آقای کوروش نیکنام (نماینده مجلس زرتشتیان) صفحه ۴۱- و ۴۲ آمده. «سیزدهم روز از ماه فروردین، تیر یا تِشتَر نام دارد. ایزد تیر یا تشترکه در اوستا، یَشتی هم به نام آن وجود دارد ایزد باران است و در باور پیشینیان پیش از آشو زرتشت برای این که ایزد باران در سال جدید پیروز شود و دیو خشکسالی نابود گردد باید مردمان در نیایش روز تیر ایزد از این ایزد یاد کنند و از او در خواست باریدن باران نمایند. در ایران باستان پس از برگزاری مراسم نوروزی سیزدهم که به ایزد باران تعلق داشت مردم به دشت و صحرا و کنار جویبارها می‌فتند و به شادی و پایکوبی می‌پرداختند و آرزوی بارش باران را از خداوند می‌نمودند. اکنون هم رزتشتیان از بامداد روز تِشتَر ایزد و فروردین ماه، سفره نوروزی را بر می‌چینند، خوردنی‌ها و مقداری آجیل و شیرینی‌های باقی‌مانده در سفره نوروز را با خود به طبیعت می‌برند، و شِشه سبزه‌های موجود در سفره را با خود برمی‌دارند و به دشت و صحرا و کنار چشمه‌ها یا آب‌های روان می‌روند. سبزهٔ خود را در کنار جویبارها به آب روان می‌سپارند و آرزو می‌کنند که سالی پربرکت و خرم داشته باشند. تا پسین آن روز را بیرون از خانه هستند و در طبیعت و میان سبزه و صحرا به شادمانی می‌پردازند. (توضیح: در اسطوره‌های ایرانی، ایزد باران همواره بصورت اسبی با دیو خشکسالی که دیواپوش نام دارد در جنگ و مبارزه است و اگر تیر ایزد پیروز شود، باران می‌بارد و چشمه‌ها می‌جوشند و رودها روان می‌گردند و سرسبزی را به ارمغان می‌آورند.) برگرفته از:کتاب از نوروز تا نوروز پژوهش و نگارش: کورش نیکنام انتشارات فروهر ۱۳۷۹


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در شنبه دوم فروردین 1393 و ساعت 19:45 |

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4

بمب باروت مرافه

 

فالگوش نشيني.قاشق زني .بخت گشايي.كوزه شكني.رفع نحس

سخن درپرده مي گويم چون گل ازغنچه بيرون آي


      كه بيش ازپنج روزي نيست حكم مير نوروزي

پیشینه

یکی از جشن‌های آتش که در ایران باستان برای پیش درآمد یا پیش‌باز نوروز برگزار می‌شده و آمیزه‌ای از چند آیین گوناگون است، جشن سوری بوده‌است. سوری به یک چم (معنی) سرخی است و اشاره به سرخی گل است که در این روز می‌افروخته‌اند. در تاریخ بخارا آمده‌است:

چون امیر سدید منصوربن نوح به ملک نشست، هنوز سال تمام نشده بود که در شب سوری چنان که عادت قدیم است آتشی عظیم افروختند.

این آتش را در شب سوری که هم‌زمان با روزهای «بهیژک» یا «پنچهٔ دزدیده» بود برای گریزاندن سرما و فراخوانی گرما، آن هم بیشتر بر روی بامها می‌افروختند که هم شگون داشته و هم به باور نیاکانمان، تنورهٔ آتش و دود بر بامها، فروهر درگذشتگان را به خانه‌های خود رهنمون می‌کرده‌است.

به دیگر سخن این آتش‌افروزی بر بام خانه‌ها، آخرین گام از آیین‌های گاهنبار پنجه یا ده روز پایان سال است. این ده روز را ده روز فروردیان یا فروردیگان می‌گویند که دربرگیرندهٔ پنجه کوچک (پنج روز نخست-اشتاد روز تا اناران- از ماه اسفند در گاهشماری زرتشتی، برابر با بیست و پنجم اسفند ماه بنا به گاهشمار رسمی کشور) و پنجه بزرگ (پنجهٔ دزدیه، پنج روز پایان سال) می‌باشد.[۵]

چند روز پیش از نوروز مردمانی به نام آتش‌افروزان که پیام‌آور این جشن اهورایی بودند به شهرها و روستاها می‌رفتند تا مردم را برای این آیین آماده کنند. آتش‌افروزان، زنان و مردانی هنرمند بودند که با برگزاری نمایشهای خیابانی، دست‌افشانی‌ها، سرودها و آوازهای شورانگیز به سرگرم کردن و خشنود ساختن مردمان می‌پرداختند؛ آنها از هفت روز پیش از نوروز تا دو هفته پس از نوروز با پدید آمدن تاریکی شامگاه، در تمامی جایهای شهر و ده آتش می‌افروختند و آن را تا برآمدن خورشید روشن نگاه می‌داشتند. این آتش، نماد و نشانهٔ نیروی مهر و نور و دوستی بود. هدف آتش‌افروزان برگرداندن نیروی فزاینده و نیک به مردمان برای چیره شدن بر غم و افسردگی بود. همین هدف مهمترین دلیل برپایی جشن سده در میانه زمستان هم هست.[۶]

آیین آتش‌افروزی پیش از نوروز به گونه‌های دیگر در نزد مردمان دیگر کشورها نیز پدیدار می‌شود! آریاییان قفقاز هنوز در این شب هفت توده آتش می‌افروزند و از روی آن می‌جهند. بنا به آیینی کهن در سوئد، شبی را که «والبوری» خوانده می‌شود به عنوان آغاز بهار می‌شمارند و در آن آتشی بزرگ افروخته و پیرامون آن به جشن و شادی می‌پردازند. همچنین نمونه دوردستی از آتش‌افروزی نوروزی را در نزد مردم روستاهای جنوب کشور رومانی گزارش کرده‌اند.

آیین آتش‌افروزی تا روزگار ما بر جای مانده و نام «چهارشنبه سوری» بر خود گرفته‌است. در ایران باستان بخش‌بندی هفته به گونه امروزی (شنبه تا پنجشنبه و جمعه) نبوده و در گاهشماری ایرانیان هر یک از ۳۰ روز ماه نامی ویژه داشته‌است (امرداد، دی بآذر، آذر، …، سروش، رشن، فرودین، ورهرام،... ، شهریور، سپندارمزد، خورداد و..). «هفته» ریشه در ادیان سامی دارد، که باور داشتند خداوند، جهان را در ۶ روز آفرید و روز هفتم به استراحت پرداخت و آفرینش پایان یافت؛ و از همین رو روز هفتم را به زبان یهودی شنبد یا شنبه نامیده‌اند که به معنی فراغت و آسایش است. بخش‌بندی روزها به هفته از یهود به عرب و از اعراب به ایرانیان رسیده‌است. اعراب دربارهٔ هر یک از روزهای هفته باورهایی داشته‌اند؛ برای نمونه اینکه چهارشنبهٔ هر هفته روز شومی است.[۷]

منوچهری دامغانی هم اینگونه به این باور اشاره می‌کند:

چهارشنبه که روز بلاست باده بخور
به ساتکین می‌خور تا به عافیت گذرد

جشن مبارزه با تاریکی

جشن «سور» از گذشته بسیار دور در ایران زمین مرسوم بوده‌است که جشنی ملی و مردمی است و «چهارشنبه سوری» نام گرفته‌است که طلایه‌دار نوروز است.[۸]

در ایران باستان در پایان هر ماه جشن و پای‌کوبی با نام سور مرسوم بوده‌است و از سوی دیگر چهارشنبه نزد اعراب «یوم الارباع» خوانده می‌شد و از روزهای شوم و نحس بشمار می‌رفت و بر این باور بودند که روزهای نحس و شوم را باید با عیش و شادمانی گذراند تا شیاطین و اجنه فرصت رخنه در وجود آدمیان را نیابند. بدین ترتیب ایرانیان آخرین جشن آتش خود را به آخرین چهارشنبه سال انداختند و در آن به شادمانی و پایکوبی پرداختند تا هم جشن ملی خود را حفظ کنند و هم بهانه بدست دیگران ندهند و بدین ترتیب چشن سوری از حادثه روزگار مصون ماند و برای ایرانیان تا به امروز باقی ماند.
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در پنجشنبه بیست و دوم اسفند 1392 و ساعت 22:27 |


هفت سين باستان


·         سين اول سلام-سلام به بهاروباران وياران-سلام به پاكي چشمه ساران

·         سين دوم –سحر كه مرغ مي خواند سحركه آوازش راسپيدار يلند است

·         سين سوم سادگي-ساده باشيم-مثل بنفشه كنار جوي-با پاكي همه يكاسه باشيم

·         سين چهارمسرود-سرودشقايق وشعروشور-سرودپروازبه دور

·         سين پنجم سپيد-مثل پرنده اي كه به آسمان پريد

·         سين ششم سفر باپاي سيمرغ درصبح روشن به سرزمين آب وگل ونسترن

·         سين هفتم سلام دوباره سلام


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در یکشنبه هجدهم اسفند 1392 و ساعت 17:6 |

ایران بزرگ


دانلود . گريزي_به_تاريخ


                         حکیم ابوالقاسم فردوسی



ندانی که ایران نشستِ من است                      جهان سر به سر زیر دستِ من است

هنر نزد ایرانیان است و بس                               ندادند شیر ژیان را به ک

همه یکدلانند یزدان شناش                                 به نیکی ندارند از بد هراس

نمانیم کین بوم ، ویران کنند                                 همی غارت از شهر ایران کنند

نخوانند برما کسی آفرین                                     چو ویران بود بوم ایران زمین

دریغ است ایران که ویران شود                              کُنام پلنگان و شیران شود

چو ایران نباشد تن من نباد                                    در این بوم و بر زنده یک تن مباد

همه روی یکسر به جنگ آوریم                             جهان بر بداندیش تنگ آوریم

همه سر به سر تن به کشتن دهیم                      از آن به ،که کشور به دشمن دهیم

+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در چهارشنبه چهاردهم اسفند 1392 و ساعت 22:45 |

فردوسي پاكزاد

بسي رنج بردم دراين سال سي                        عجم زنده كردم بدين پارسي

بني آدم اعزاي يكديگرند                                     كه درآفرينش ز يك گوهرند

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۱۹ خورشیدی، ۳۲۹ هجری قمری - درگذشتهٔ پیش از ۳۹۷ خورشیدی، ۴۱۱ هجری قمری در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان است. فردوسی را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند.[۲][۳]

زایش و نام و نشان

بر پایهٔ دیدگاه بیشتر پژوهشگران امروزی، فردوسی در سال ۳۲۹ هجری قمری برابر با ۳۱۹ خورشیدی (۹۴۰ میلادی) در روستای پاژ در شهرستان توس (طوس) در خراسان دیده به جهان گشود.

سال زایش فردوسی در ۳۲۹ هجری قمری از آنجا دریافته شده‌است که در یکی از سروده‌های فردوسی می‌توان زمان چیرگی سلطان محمود غزنوی بر ایران در سال ۳۸۷ هجری قمری (برابر با ۳۷۵ خورشیدی) را دریافت کرد:

بدانگه که بُد سال پنجاه و هشت


نوان‌تر شدم چون جوانی گذشت

فریدون بیداردل زنده شد


زمین و زمان پیش او بنده شد


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در چهارشنبه چهاردهم اسفند 1392 و ساعت 16:29 |

دوردنيا درهشتاد روز

خلاصه داستان

یک جنتلمن انگلیسی به نام فیلاس فوگ با رفقای خود در باشگاه شرط می‌بندد که دور دنیا را در ۸۰ روز بپیماید و به همراهی خدمتکار وفادارش به نام ژان، معروف به پاسپارتو، عازم سفر می‌شود. اما چون مظنون به سرقت از یکی از بانکهای انگلیس است، زیر نظر یک پلیس قرار دارد که او را طی سیر و سیاحت‌هایش لجوجانه تعقیب می‌کند. فوگ در سرزمین هند فرصت می‌یابد تا زن جوانی به نام اود را، که بیوه مهاراجه وفات‌یافته‌ای است و طبق سنت هندوان باید زنده در آتش سوخته شود، از مرگ نجات دهد. پس از آن حوادث دیگری در چین برای او روی می‌دهد. در این مدت، مأمور پلیس همچنان به دنبال اوست و مسافر ما نیز با او و نوکرش راه خود را ادامه می‌دهد. مأمور پلیس نمی‌تواند او را بازداشت کند، زیرا برگ جلب به سبب تغییر مکان مداوم هنوز به دستش نرسیده‌است. در آمریکا، در قطاری که ساحل شرقی را به ساحل غربی آنجا می‌پیوندد، فوگ موفق می‌شود که حمله عده‌ای از سرخ‌پوستان را دفع کند. در ساحل شرقی، توفان شدیدی به پا می‌شود و کشتیهای عازم اروپا را در بندر متوقف می‌سازد، ولی فوگ تردید به دل راه نمی‌دهد و با پول خود یک کشتی کرایه می‌کند و راه دریا را در پیش می‌گیرد. در راه، سوخت کشتی به پایان می‌رسد و فوگ ناچار دکل را به جای سوخت به کار می‌برد. در پایان سفر، مأمور پلیس که سرانجام برگ جلب را به دست آورده‌است او را دستگیر می‌کند. فوگ بی‌گناهی خود را ثابت می‌کند و آزاد می‌شود. سپس با یقین به اینکه یک روز دیرتر از وقت مقرر به وعده‌گاه رسیده‌است، خود را بازنده می‌پندارد و تسلیم نومیدی می‌شود. اما زود به اشتباهش پی می‌برد و متوجه می‌شود که سفر از غرب به شرق کره زمین باعث شده‌است تا ۲۴ ساعت اضافه بیاورد و بنابراین شرط را نباخته‌است. در اوج شادمانی از او خواستگاری می‌کند و او را به عقد ازدواج خود درمی‌آورد.

درباره داستان

در این رمان عنصر خنده (مثلاً سماجت مأمور پلیس در تعقیب فوگ و کارهای جالب پاسپارتو) با عنصر حادثه‌پردازی به هم می‌آمیزد. کشش داستان در خونسردی انگلیسی‌مأبانه قهرمان آن و فعالیت بی‌اندازه او برای مبارزه با طول راه و فوت وقت است


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در سه شنبه سیزدهم اسفند 1392 و ساعت 18:2 |


نوروز

نوروز برابر با یکم فروردین ماه (روزشمار خورشیدی)، جشن آغاز سال و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان است و هنوز مردم مناطق مختلف فلات ایران نوروز را جشن می‌گیرند. امروزه زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است. نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها تعطیل رسمی است.

بنا به پیشنهاد جمهوری آذربایجان،[۱] مجمع عمومی سازمان ملل در نشست ۴ اسفند ۱۳۸۸ (۲۳ فوریه ۲۰۱۰) ۲۱ ماه مارس را به‌عنوان روز جهانی عید نوروز، با ریشهٔ ایرانی به‌رسمیت شناخت و آن را در تقویم خود جای داد. در متن به تصویب رسیده در مجمع عمومی سازمان ملل، نوروز، جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را جشن می‌گیرند توصیف شده‌است.[۲]

پیش از آن در تاریخ ۸ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی، نوروز توسط سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، به عنوان میراث معنوی، به ثبت جهانی رسیده‌بود.[۳] در ۷ فروردین ۱۳۸۹ نخستین دورهٔ جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانهٔ نوروز» شناخته شد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در دوشنبه دوازدهم اسفند 1392 و ساعت 23:6 |

عيدي


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در دوشنبه دوازدهم اسفند 1392 و ساعت 22:31 |

سازمان ملل متحد

سازمان حقوق بشر

حافظ صلح سازمان ملل


شعربني آدم اعضاي يكديگرند       كه درافرينش ز يك گوهرند


نوشتار اصلی: سعدی  

اشعار سعدی در تابلوفرشی که دولت ایران در سال ۲۰۰۵ به فراخور سال رسمی سازمان ملل برای گفتگو میان تمدن‌ها به سازمان ملل هدیه داد، دیده می‌شود. این فرش برخلاف عادت سازمان ملل که هدایا را به نمایش نمی‌گذارد در جای مناسبی آویزان شده است؛ کارشناسان می‌گویند این اقدام «به علت غیرممکن بودن مقاومت در برابر شعر سعدی» بوده‌است.

سازمان ملل متحد سازمانی بین‌المللی است که در ۱۹۴۵ میلادی تأسیس و جایگزین جامعه ملل شد. این سازمان توسط ۵۱ کشور تأسیس و در سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱۹۳ کشور عضو داشته‌است. اعضای آن تقریباً شامل همه کشورهای مستقلی می‌شود که از نظر بین‌المللی به رسمیت شناخته شده‌اند. فقط واتیکان، که عضویت در سازمان را نپذیرفته‌است و چین ملی (تایوان) که عضویتش بعد از عضویت جمهوری خلق چین لغو شد، در سازمان ملل متحد عضو نیستند.

مقر سازمان ملل متحد در نیویورک است و کشورهای عضو و موسسات وابسته در طول هر سال با تشکیل جلسات منظم در مورد امور بین‌المللی و امور اجرایی مربوط به آنها تصمیم‌گیری می‌کنند.

سازمان ملل در پایان جنگ جهانی دوم و از سوی کشورهای پیروز در آن جنگ شکل گرفت و سازمان و روال حاکم بر فعالیت آن نشان از شرایط جهانی بعد از جنگ دوم دارد. شورای امنیت قوی‌ترین نهاد سازمان ملل پنج عضو دائمی دارد که در تصمیمات این شورا حق وتو دارند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در دوشنبه دوازدهم اسفند 1392 و ساعت 17:45 |

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif";}

جنگ جهانی سوم

جنگ جهانی سوم یا WWIII (به انگلیسی: World War III) منازعه‌ای فرضی است که مشخصا بعد از جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹-۱۹۴۵) رخ خواهد داد. این نبرد مقیاسی جهانی داشته و اکثر صاحب نظران بر این موضوع توافق دارند که این منازعه مسلماً نبردی هسته‌ای بوده و طبیعتی ویرانگر خواهد داشت.

پس از جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، آغاز جنگ سرد و توسعه، آزمایش و استفاده از سلاح‌های هسته‌ای، گمانه زنی‌های گسترده‌ای در مورد جنگ جهانی بعدی وجود داشت. مقامات کشوری و لشگری بسیاری از کشورها وقوع این نبرد را پیش بینی کرده‌اند و در بسیاری از کشورها این واقعه به صورت تخیلی بازسازی شده است. گستره مضامین استفاده شده درباره جنگ جهانی سوم از استفاده محدود از سلاح‌های اتمی تا نابودی کامل سیاره زمین متغیر می‌باشد.

+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در دوشنبه دوازدهم اسفند 1392 و ساعت 17:23 |

جنگ جهاني دوم

در روز ۳ شهریور ۱۳۲۰ نیروهای شوروی از شمال و شرق و نیروهای بریتانیایی از جنوب و غرب، از زمین و هوا به ایران حمله کردند و شهرهای سر راه را اشغال کردند و به سمت تهران آمدند. ارتش ایران به سرعت متلاشی شد. رضاشاه ناچار به استعفا شد. متفقین با انتقال سلطنت به پسر و ولیعهد او -محمدرضا- موافقت کردند. پس از اشغال، راه‌آهن سراسری ایران برای انتقال کمک‌های نظامی به پشت جبهه شوروی، بر اساس قانون وام و اجاره مورد استفاده قرار گرفت[نیازمند منبع].
ایران که در آغاز جنگ بی‌طرفی خود را اعلام کرده بود نهایتاً در ۱۷ شهریور ۱۳۲۲ به آلمان نازی اعلان جنگ داد. هدف اصلی ایران از اعلان جنگ پیوستن به اعلامیه ملل متحد و شرکت در کنفرانس‌های صلح پس از جنگ بود. پس از اتمام جنگ، ارتش بریتانیا ایران را ترک کرد ولی نیروهای نظامی ارتش آمریکا و ارتش شوروی، همچنان در ایران باقی‌ماندند، که به تشکیل دو حکومت خودمختار و کوتاه‌مدت جمهوری مهاباد در کردستان و حکومت فرقه دموکرات در آذربایجان انجامید.
دولت آمریکا در دسامبر ۱۹۴۱ به ژاپن اعلان جنگ داد و کشور ایالات متحده در این مرحله رسماً و عملاً با آلمان و ژاپن و ایتالیا وارد جنگ و جنگ از محدودهٔ اروپا خارج شد و جنبه جهانی پیدا کرد. از آن پس عملاً دولت آمریکا نیز به متفقین پیوست اشغال ایران در جنگ جهانی دوم برای انتقال کمک‌های بریتانیا و آمریکا به شوروی صورت گرفت. خاک ایران از شمال توسط نیروهای شوروی و از جنوب توسط نیروهای بریتانیایی اشغال شد، و سیل کمک‌های تسلیحاتی از مسیر آبادان - تهران - بندر انزلی به سوی اتحاد شوروی سرازیر شد. ارتش رضاشاه پهلوی که نتوانسته بود در مقابل یورش خارجی مقاومت کند منحل شد و خود شاه توسط بریتانیایی‌ها بازداشت و به آفریقای جنوبی و سپس جزیرهٔ موریس تبعید شد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در دوشنبه دوازدهم اسفند 1392 و ساعت 16:59 |

ایران در جنگ جهانی اول

نوشتار اصلی: ایران در جنگ جهانی اول

تندیس رئیس علی دلواری

جنگ جهانی اول هم‌زمان با حکومت احمد شاه قاجار بود و دولت مشروطهٔ ایران ضعیف‌ترین دوران خود را می‌گذراند. علی رغم اعلام بی‌طرفی دولت ایران، نیروهای متخاصم از جنوب و شمال وارد ایران شدند.

بر اثر آغاز جنگ جهانی اول و اشغال ایران توسط بریتانیا و خرید آذوقهٔ مردم ایران توسط ارتش اشغالگر و شروع قحطی بزرگ ایران ۱۹۱۷ - ۱۹۱۹ عدهٔ زیادی از مردم ایران (تقریباً ۴۰ درصد مردم ایران. به عبارت دیگر ۸ تا ۱۰ میلیون نفر از جمعیت ۲۰ میلیون نفری آن زمان ایران) به کام مرگ فرو رفتند.[۱] سپاه روسیه تا دروازه‌های تهران پیشروی کرد اما از منقرض کردن سلسلهٔ قاجار منصرف شدند. در جنوب مردم محلی در چند نوبت با متجاوزان انگلیسی درگیر شدند که از مهم‌ترین نبردهای جنگ جهانی اول در ایران می‌توان به مقاومت شیخ حسین خان چاه کوتاهی دلیر مرد آزادی خواه جنوب ایران و رئیس علی دلواری و خالو حسین بردخونی از دلیران تنگستان در استان بوشهر و نبرد جهاد در خوزستان و مقاومتهای فارس به رهبری صولت الدوله قشقایی و ناصر دیوان کازرونی و ایت اله سید عبدالحسین لاری اشاره کرد. جمعی از رجال از قم به اصفهان و سپس اراک و بالاخره به کرمانشاه رفتند و عاقبت در آنجا قوای گارد ملی ترتیب دادند و حکومت موقتی دولت ملی به ریاست نظام‌السلطنه (رضا قلی خان مافی) تشکیل گردید. پس از سقوط بغداد اعضای دولت موقتی دولت ملی و جمع بسیاری از ایرانیان به استانبول رفتند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در دوشنبه دوازدهم اسفند 1392 و ساعت 16:42 |

ابهر سرز
مين پارسيان ومظهرتمدن

اَبهَر یکی از شهرهای استان زنجان و مرکز شهرستان ابهر است. این شهر با ۸۷،۳۹۶ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۰، به عنوان دومین شهر پرجمعیت استان زنجان پس از شهر زنجان محسوب می‌شود. ارتفاع شهر ابهر از سطح دریا ۱۵۴۰ متر است. این شهر در ۸۵ کیلومتری جنوب شرق زنجان و ۲۳۰ کیلومتری غرب تهران واقع شده است. از مهم‌ترین آثار تاریخی این شهر می‌توان به بقعه‌ی امام‌زاده اسماعیل در شناط، بقعه‌ی امامزاده زیدالکبیر در شرق این شهر و بقعه‌ی پیر زهرنوش در جنوب‌غربی شهراشاره کرد. شهرداری ابهر به چهار ناحیه‌ی "مرکزی"، "شناط" (در قسمت شمالی شهر)، "شریف‌آباد" (در قسمت شرقی شهر)و "حسین‌آباد" (در قسمت غربی شهر) تقسیم شده است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در شنبه دهم اسفند 1392 و ساعت 18:16 |
 

مشهد

مشهد  کلان‌شهری در شمال شرقی ایران و مرکز استان خراسان رضوی است. بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ این شهر با ۲٬۴۱۰٬۸۰۰ نفر[۴] جمعیت دومین شهر پرجمعیت ایران پس از تهران است.[۴] این شهر به واسطه وجود حرم علی بن موسی‌الرضا، هشتمین امام مذهب شیعه، سالانه پذیرای بیش از ۳۲ میلیون زائر[۵] از داخل و بیش از یک میلیون زائر[۶] از خارج از کشور است. مشهد تنها در فصل تابستان سال ۱۳۸۹ پذیرای بیش از ۱۳ میلیون مسافر بود.[۷] آمار نشان می‌دهد وجود آرامگاه علی بن موسی الرضا در مشهد موجب شده است که به طور میانگین هر ایرانی، هر سه سال یک‌بار به مشهد سفر کند. مساحت شهر مشهد درآخرین تغییرات بالغ بر 288 کیلومتر مربع می‌باشد.

پیشینه

حوضهٔ رودخانهٔ کشف‌رود که شهر مشهد در آن قرار دارد،[۹] به خاطر شرایط مناسب طبیعی، از پیش از اسلام به عنوان یکی از بخشهای مورد توجه برای سکونت در خراسان به حساب می‌آمده‌ است.[۱۰] این منطقه در آغاز مسکن اقوام آریائی بود. در نزدیکی شهر کنونی مشهد ، شهری بنام توس وجود داشته‌ است.[۱۱] در اسطوره‌های ایرانی بنای اصلی شهر توس را به جمشید و بازبنای آن را به توس، پهلوان و سپهسالار کیانی نسبت می‌دهند.[۱۱] از تاریخ این شهر در پیش از اسلام، به جز افسانه‌ای چند، آگاهی چندانی در دست نیست. ولی با توجه به اسناد موجود، می‌توان گمان برد که این شهر در اواخر حکومت ساسانیان، یکی از مرزداری‌های سر راه گرگان و نیشابور به مرو و بلخ، و از ولایت‌های مشهور در خراسان بزرگ بوده‌است.[۱۲]

توس در زمان خلافت عثمان به‌طور کامل توسط اعراب فتح شد.[۱۳] در دورهٔ اسلامی این منطقه بخشی از ولایت توس به مرکزیت شهر تابران بود که آبادی‌های سناباد و نوغان که بخشی از مشهد کنونی هستند را نیز در بر می‌گرفت.[۱۳] پس از حملهٔ مغولان مردم شهر ویران‌شدهٔ توس به مشهد مهاجرت کردند و شهر گسترش پیدا کرد.[۱۳] مشهد در زمان حکومت نادرشاه افشار به عنوان پایتخت ایران برگزیده شد.[۱۴]


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در پنجشنبه هشتم اسفند 1392 و ساعت 19:34 |

 مرکز استان خوزستان یکی از کلان شهرهای ایران است. این شهر که در بخش مرکزی شهرستان اهواز قرار دارد، در موقعیت جغرافیایی ۳۱ درجه و ۲۰ دقیقه عرض شمالی و ۴۸ درجه و ۴۰ دقیقه طول شرقی، در بخش جلگه‌ای خوزستان و با ارتفاع ۱۸ متر از سطح دریا واقع شده‌است. دانشنامه ایرانیکا و دانشنامه جهان اسلام اهواز را بخشی از قشلاق و سکونتگاه  بختیاری معرفی می‌کنند.

شهر اهواز با ۲۰٫۰۰۰ هکتار مساحت، چهارمین شهر وسیع ایران پس از تهران، مشهد و تبریز می‌باشد.[۶] جمعیت آن نیز در سرشماری سال ۱۳۸۵ ۱٬۰۵۹٬۴۶۱ نفر بوده که اهواز را در جایگاه هفتمین شهر پرجمعیت ایران قرار می‌دهد.[۷]

کارون پرآب‌ترین رود ایران با سرچشمه گرفتن از کوههای بختیاری، با ورود به اهواز، شهر را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم نموده و جلوه زیبایی به شهر داده‌است.

شهرهای اطراف اهواز عبارتند از: شهرهای تاریخی مسجدسلیمان، دزفول، اندیمشک و شوشتر و شوش در سمت شمال، رامهرمز، هفتکل، ایذه، باغ ملک در شرق، بهبهان، ماهشهر، شادگان و خرمشهر در جنوب و سوسنگرد، هویزه و بستان در سمت غرب.



ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در دوشنبه پنجم اسفند 1392 و ساعت 17:0 |

هواپيماي غول پيكرc 130

سی-۱۳۰ هرکولس هواپیمای ترابری نظامی با چهار موتور توربوپراپ است که توسط شرکت لاکهید در آمریکا طراحی و ساخته شده‌است.

سی-۱۳۰ یکی از موفق‌ترین هواپیماهای نظامی تاریخ به شمار می‌رود که تولید آن از اوایل دهه ۱۹۵۰ تاکنون ادامه یافته و در عملیاتهای نظامی، غیرنظامی و بشردوستانه بی‌شماری از آن استفاده شده‌است. این هواپیما که تا سال ۲۰۰۹ حدود ۲۳۰۰ فروند از آن ساخته شده طولانی‌ترین دوره تولید مستمر را در بین تمامی هواپیماهای نظامی به خود اختصاص داده‌است. در سال ۲۰۰۷ این هواپیما پنجمین هواپیمای نظامی (پس از اینگلیش الکتریک کانبرا، بی-۵۲، توپولف-۹۵ و بوئینگ کاسی-۱۳) شد که به پنجاهمین سال فعالیت مستمر نظامی خود در کشور کاربر اصلی آن (آمریکا) رسیده‌است. سی-۱۳۰ مدتهاست که در بسیاری از کشورهای دنیا هواپیمای اصلی حمل‌ونقل تاکتیکی محسوب می‌شود. بیش از ۴۰ مدل و نسخه از هرکولس ساخته شده‌ و در بیش از ۶۰ کشور دنیا فعالیت کرده‌اند.

سی-۱۳۰ تطبیق‌پذیری بالایی را در زمینه انجام نقش‌ها و ماموریت‌های متفاوت و متنوع از خود به نمایش گذاشته‌است و نسخه‌هایی از آن برای ماموریت‌هایی چون انتقال نیروها برای یورش هوابرد، جستجو و نجات، تحقیقات علمی، شناسایی آب‌وهوا، سوخت‌‌رسانی هوایی، گشت دریایی و آتش‌نشانی هوایی ساخته شده‌اند. حتی مدل مسلحی از این هواپیما با نام ای‌سی-۱۳۰ با قدرت آتش فوق‌العاده برای ماموریت‌های تهاجمی ساخته شده‌است.



ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در پنجشنبه هفدهم بهمن 1392 و ساعت 21:31 |

بومرنگ
بومرنگ (به انگلیسی: boomerang) یک سلاح و ابزار شکار و وسیله چوبی پرتابی است که عمدتاً بومیان استرالیا از آن استفاده می‌کردند. ساختار بومرنگ تا حدودی شبیه به یال‌های هواپیماست. به صورتی که یک طرف آن قوس‌دار و یک طرف آن مسطح ساخته می‌شود. این وسیله برای بازگشت از فرایند گریز از مرکز و قوانین فشار هوا استفاده می‌کند. انواع بومرنگ بومرنگ ها دو نوع اند؛ نوع اول، بسیار سنگین است و مستقیماً به هدف برخورد می‌کند. نوع دیگر سبک تر است و شکل آن به گونه‌ای است که اگر با مهارت پرتاب شود، دوباره به سمت دست‌های پرتاب کننده باز می‌گردد.
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در پنجشنبه هفدهم بهمن 1392 و ساعت 15:7 |
 

عصر سنگ(حجر)


عصر سنگ یا عصر حجر دوره‌ای است که در آن فناوری در راستای فرگشت انسانی گسترده شده و زندگی انسانی از شرق آفریقا به سراسر جهان پراکنده گردید. این دوره با پیشرفت کشاورزی، رام‌کردن دام‌ها، و گداختن سنگ مس و فلزکاری به پایان رسید. از آنجا که نوشتن را آغاز تاریخ می‌دانند، عصر سنگ در دوره پیش از تاریخ جای‌می‌گیرد.

تاریخچه نام گذاری

اصطلاح عصر سنگ را نخستین بار رومیان و چینیان باستان به کار برده‌اند. با این حال در سال ۱۸۱۹ کریستیان یورگنسن تامسن، نخستین موزه‌دار موزه ملی دانمارک، به هنگام ساماندهی مجدد اشیای موزه اش، تصمیم گرفت آن‌ها را براساس مواد معمول به‌کار رفته در زمان ساختشان بچیند. تامسن آثار موزه اش را سه بخش کرد: عصر سنگ، عصر مفرغ و عصر آهن.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در شنبه دوازدهم بهمن 1392 و ساعت 15:51 |

.

ژان شاردن ‏(به فرانسوی: Jean Chardin)‏ (۱۶ نوامبر ۱۶۴۳ - ۵ ژانویهٔ ۱۷۱۳) جواهرفروش و جهانگرد فرانسوی بود که کتاب ۱۰ جلدی «سفرهای سِر ژان شاردن»[۱] به عنوان یکی از بهترینِ کارهای پژوهشگران غربی دربارهٔ ایران و شرق نزدیک برشمرده می‌شود. این کتاب در ایران با نام «سیاحتنامه شاردن» با ترجمه محمد عباسی توسط مؤسسه مطبوعاتی امیرکبیر در سال ۱۳۳۵ منتشر شده است.

ژان شاردن که در مجموع یازده سال در دوره صفویان (۷۰ ـ ۱۶۶۴ و ۷۷ ـ ۱۶۷۱ میلادی) در ایران بوده می‌نویسد

از این شهرک (ابهر) سخن گفتن مردمان به زبان پارسی آغاز می‌شود. چه ساکنان آبادیها و شهرهای پیش از آن به ترکی سخن می‌گویند؛ اما ترکی گفتن آنان با زبان ترکان عثمانی اندکی تفاوت دارد. تکرار می‌کنم از ابهر تا هندوستان همهٔ مردمان به زبان پارسی سخن می‌گویند، ؛ و مردمان دیه‌ها و شهرهایی که بر سر راه شیرازند به نسبت نزدیک بودنشان به این شهر بزرگ، لطیف‌تر و خوش‌آهنگ‌تر سخن می‌گویند. زیرا شیراز زادگاه زبان شیرین پارسی‌است، و مردمانش با لطافت و ظرافت و ملاحت هر چه بیشتر تکلّم می‌کنند.

امروزه اکثریت مردم استان قزوین در مرکز و نواحی شرقی این استان به زبان فارسی سخن می‌گویند. افزون بر فارسی زبان‌های دیگری چون ترکی آذربایجانی، تاتی، مراغی، کردی، لری، و رمانلویی نیز گویشورانی در استان دارند به گونه‌ای که زبان تاتی در تاکستان و بخش‌هایی از الموت، زبان مراغی در روستاهای مراغی‌نشین استان، زبان کردی در طارم، قاقزان، دودانگه، رودبار الموت، بشاریات و پشگلدره، زبان ترکی آذربایجانی در رامند، زهرا، خرقان، افشاریه و مناطق غربی و جنوبی استان و زبان رمانلویی در روستاهای کولینشین استان رایج است.[۲] در این بین به جز زبان مراغی که در همه روستاهای مراغی نشین این استان به یک شکل گویش می‌شود، سایر زبانها بسته به شرایط اقلیمی و نیز تحت تأثیر زبانهای همسایه دارای گویشهای متفاوت هستند


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در یکشنبه ششم بهمن 1392 و ساعت 15:47 |
  

تپه سعد وقاس

تپه سعد وقاص ۲ مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نهاوند، بخش مرکزی، دهستان طریق الاسلام، ضلع شمالی روستای سعد وقاص واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۶۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است

انتقاد امام جمعه همدان از نام یکی از روستاهای نهاوند

پایگاه خبری گرو : نماینده ولی فقیه و امام جمعه شهر همدان گفت :جای تأسف دارد که نام روستایی در نهاوند سعد وقاص است.

به گزارش پایگاه خبری گرو ، آیت الله محمدی که در کنگره ی ملی امام حسن مجتبی (ع) در سالن ارشاد نهاوند سخنرانی میکرد گفت :نام روستای سعد وقاص نهاوند باید در اولین فرصت تغییر کند.

وی افزود:نام این آدم کثیف باید هرچه زودتر از روی این روستا برداشته شود زیرا وی پسر عمر سعد ملعون است که در روز عاشورا آن فاجعه را به بار آورد.ومن تعجب میکنم چرا نام این روستا تا به حال عوض نشده است و این مسئله نشان میدهد چقدر اهل بیت مظلوم هستند و ما چقدر در مورد سیره ی اهل بیت (ع) ضعیف عمل کرده ایم.

لازم به ذكر است كه مردم اين روستا ازصدا كردن نام اين روستا ناراحت هستند وتقاضاي عوض كردن نام ان را دارند

+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در شنبه پنجم بهمن 1392 و ساعت 19:27 |
    

مارکو پولو

مارکو پولو (به ایتالیایی: Marco Polo) ( تلفظ راهنما·اطلاعات) یک تاجر و جهانگرد ونیزی در قرن سیزدهم میلادی بود که سفرهایش را در کتابی به نام سفرهای مارکوپولو ثبت کرده‌است، امروزه این کتاب با نام‌های کتاب شگفتی‌های جهان یا توصیفی بر جهان شناخته می‌شود. این کتاب در شناساندن آسیای مرکزی و چین به اروپاییان نقش کلیدی داشت. مارکو هنگامی تجارت را فراگرفت که پدر و عمویش، نیکولو و مَفیو به آسیا سفر کرده بودند و با قوبلای‌خان دیدار داشتند. در سال ۱۲۶۹ آن‌ها به ونیز بازگشتند و مارکو را برای نخستین بار دیدند. پس از آن پدر و عمو به همراه مارکوی ۱۷ ساله برای سفر به آسیا به‌وسیلهٔ کشتی، دوباره آماده شدند، پس از ۲۴ سال به ونیز بازگشتند و ونیز را درگیر در جنگ با جمهوری جنوا یافتند. مارکو به زندان افتاد و داستان‌هایش را برای هم‌سلولی‌اش تعریف کرد. او در سال ۱۲۹۹ از زندان آزاد و مردی ثروتمند گردید، ازدواج کرد و دارای ۳ فرزند شد. او در سال ۱۳۲۴ از دنیا رفت و در سن لورنزو به خاک سپرده شد. این گونه سفرها و ماجراجویی‌های مارکوپولو، الهام‌بخش کسانی چون کریستف کلمب بود.

مارکو سفر خویش را در معیت پدر و عموی خود، نیکولو و مافئو در سفر دوم آنان به شرق، در حدود سال ۱۲۷۰ میلادی (۶۶۹ قمری) آغاز کرد. سفر مارکو در سرزمین‌هایی مانند فلسطین، ایران، ترکستان و سرانجام چین ادامه یافت و بازگشت وی نیز در سال ۱۲۹۲ میلادی (۶۹۲ قمری) از طریق سوماترا، جاوه، سیلان، سواحل هندوستان، ایران و بالاخره سواحل دریای سیاه، قسطنطنیه صورت گرفت و سرانجام به ونیز رسید. فرودگاه ونیز مارکو پولو و کشتی مارکوپولو برای یادبود او، چنین نامگذاری شده‌اند. همچنین چندین فیلم و کتاب هم در رابطه با او ساخته و نوشته شده‌است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در جمعه چهارم بهمن 1392 و ساعت 16:50 |
 

سال‌های نخست

در مورد زادگاه واقعی کلمب روایت‌های مختلفی مطرح شده و درباره سال‌های نخست زندگانی او اطلاعات اندکی موجود است. اکثر تاریخ نگاران وی را اهل جنوا در ایتالیا می‌دانند اما برخی نیز او را اسپانیایی دانسته‌اند.[۱] کریستف کلمب در روزی بین ۲۶ اوت تا ۳۱ اکتبر سال ۱۴۵۱ زاده شد. پدرش دومنیکو کلمبو تاجر پشم و مادرش سوزانا فونتاناروسا دختر یک بازرگان پشم بود. کلمب سه برادر کوچک‌تر به نام‌های بارتولومئو، جیووانی په لِگرینو و جیاکامو و خواهری به نام بیانچینِتا داشت. در ۱۴۷۰ م. خانواده‌اش برای کار به ساوانو کوچ کردند جایی که کریستف و برادرش بارتولومئو توانستند در کنار پیشه خانوادگی، نقشه‌نگاری نیز بیاموزند. کلمب تحصیلات رسمی نداشت و تا حدود بیست و چهار سالگی خواندن و نوشتن نمی‌دانست اما چون آرزو داشت که ناخدای کشتی شود در این دوره و بعد از آن کوشید تا با مطالعهٔ فراوان نزد خود این کمبود علمی را جبران کند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در جمعه چهارم بهمن 1392 و ساعت 14:7 |


تاريخ شيراز

برطبق تاریخ ایران، چاپ دانشگاه کمبریج، «سکونت دایمی در محل شهر شیراز شاید به دوران ساسانی و حتی قبل آن برسد. اما اولین اشاره‌های معتبر در مورد این شهر به اوایل دوران اسلامی بر می‌گردد[۲۱] به نوشته دانشنامه اسلامی نیز شیراز شهری است بنا شده در دوران اسلامی در محلی که از زمان ساسانی یا اهمچنین نام شیراز همراه بخش اردشیر خوره دوره ساسانی به مرکزیت فیروزآباد ذکر شده‌است و شیراز جزئی از آن بوده‌است.[۱۹][۲۵] اردشیر خوره یکی از پنج بخشی بوده‌است که استان فارس ساسانیان را تشکیل می‌داده‌است.[۲۵] این اطلاعات در مهرهای ساسانی مربوط به اواخر ساسانی و اوایل دوران اسلامی کشف شده در محل قصر ابونصر در شرق محل کنونی شهر شیراز بدست آمده‌است و لیمبرت چنین پیشنهاد می‌نماید که استحکامات موجود در محل قصر ابونصر همان قلعه تیرازیس یا شیرازیس یاد شده در لوح‌های عیلامی پارسه است و بعدها پس از آنکه شهر فعلی شیراز در نزدیک این قلعه بنیان نهاده شده، این شهر نام خود را از این قلعه در حوالی شهر به یادگار گرفته‌استحتمالا قبل آن سکونتگاه دایمی انسان بوده‌است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کاظم بهادری (دودانگه) در چهارشنبه دوم بهمن 1392 و ساعت 14:20 |


Powered By
BLOGFA.COM